Ne uzun bir başlık oldu bu böyle, ama sanırım her şeyi içermesi için en fazla bu kadar kısaltabilirdim. Blogumu önceden beri okuyanlar eskiden #CozyWeekend isimli, iyi hissettiren birtakım şeylerden bahsettiğim serime de denk gelmiştir mutlaka. Uzun zamandır blogumda post, çok daha uzun zamandır da bu seriye bir şeyler yazmıyordum. Vakitsizlik, yoğunluk derken bir şeyler yazmayı ertelemiştim. Cumanın tatil olması ve bu hafta sonu da bir işim olmaması sebebiyle kendimi evde bakıma ve kitap okuyup dizi, film izlemeye adadım. Dün kendimle baş başa kalıp çok huzurlu bir gün geçirdiğimden bu günün blog yazısı da kaldığımız yerden CozyWeekend olsun o halde dedim. 

Bu postumda kendimi biraz daha iyi hissetmek için yaptığım şeylerden bahsetmeyi planlıyorum, belki boş gününde yapacak bir şeyler arayan birileri varsa fikir olabilir. Dün tüm günü kendime ayırdım, uyanıp güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra boş günümü nasıl daha faydalı ve eğlenceli bir şekilde değerlendiririm diye düşünürken önce sağlıklı, cildi içeriden bekleyen ve yaza uygun serinleten bir içecek yapayım, soğumasını beklerken cildimi dışarıdan besleyecek besleyici ve nemlendirici bir maske yapıp sonrasında da sırtımı yaslayıp huzurla kitabımı okuyayım ya da filmimi izleyeyim diye karar verdim. 

C Vitamini Deposu Kızılcık Suyu; İçecek tercihimi kızılcık suyundan yana kullandım, kızılcık yüksek oranda A. C, E ve K vitaminleri içerdiğinden cildi içeriden besleyen, tadını da çok sevdiğim bir meyve. demleyip soğuttuktan sonra da harika bir serinletici yaz içeceği oluyor. Her ne kadar yazın son gününde yapmayı akıl etmiş olsam da düzenli olarak yapıp tüketmeyi planlıyorum. Tarifi de şöyle;

2 avuç kızılcık

2 bardak su

yarım limon

bir tatlı kaşığı bal

Kızılcıklara çentikler atarak iki bardak su ile kaynattım, kaynamaya yaklaşınca yarım limonun suyu ve bir tatlı kaşığı balı ekleyip karıştırarak beş dakika daha kaynamaya bıraktım. Ocaktan aldıktan sonra, ılıklaşana kadar dinlenmeye bıraktım, sonrasında ise güzelce süzerek cam bir şişeye koyup dolaba kaldırdım. Soğuduktan sonra içine birkaç buz atıp daha da serinletici olmasını sağladım. Normalde bu tarifi şekerle yapıyorlar ancak ben şeker yerine bal kullanmak istedim, denemek isteyenler balı ya da şekeri sevdiği oranda kullanabilir. Ben mayhoş olmasını istediğimden çok kullanmadım. Bu içeceği düzenli olarak tüketmek hem cildi olduğundan daha canlı gösterir hem de solunum yolu enfeksiyonları ve kadınların sıkça yaşadığı idrar yolu enfeksiyonları ile savaşmakta çok güçlü bir takviyedir. Bu yüzden düzenli olarak yapıp tüketmeyi planlıyorum, tadı da harika!

Engin Geçtan ile ilk tanışmam okuduğum ilk kitabı olan "İnsan Olmak" ile başlamıştı. İnsan psikolojisine dair gerçek psikoterapistlerin fikirlerini okumayı çok sevdiğim için ilk kitaba gerçekten hayran kalmış ve hemen diğer kitaplarını da okumak istemiştim. İkinci seçimim "Hayat" oldu. Bu kitabı çok başarılı bir meslek hayatı olan bir psikoterapistin belli bir yaşından sonra hayata dair fikirlerini derlediği bir karşılıklı sohbet kitabı olarak tabir edebilirim. Gayet anlaşılır bir dille hayata dair fikirlerinden bahsederken Engin Geçtan'a hak vermeden edemiyorsunuz. Kitabı okurken hep şu düşünce oluştu aklımda; "Hayat aslında gerçekten basit ve çok keyifli bir şey, onu bu kadar karmaşık ve kaotik hale getiren biziz." Altını çok fazlaca çizdiğim ve ilerleyen senelerde de defalarca dönüp okumak istediğim bir kitap oldu. Yazarın diğer kitaplarını da mutlaka okumak istiyorum. Engin Geçtan gerçekten çok kıymetli bir insan ve ülkemizin bir değeri imiş, geçtiğimiz sene vefat etmiş, huzurlu uyusun.

İşte sanata ve sanatçılara dair ilgisi olanların okumaktan çok keyif alacağı bir kitap daha... Bir solukta okunabilen, çok eğlenceli bir dille yazılmış ve çizimleri de aşırı tatlı olan bir kitap bu. Popüler sanatçıların pek bilinmeyen özelliklerinden ve pek bilinmeyen hikayelerinden bahsediyor. Bu gibi sanatçılara dair kitapları okumak istiyorsanız çok çok sevebileceğiniz bir kitap. Ben çok keyifle okudum, kitaplığımda böyle bir kitabın olması ve ara ara dönüp bakabilme fikri bile beni mutlu etmek için yeterli, tam bir hafta sonu keyfi kitabı.

Böyle yan, ben de bu hafta sonunu böyle geçirdim. Bu yazım da böyle olsun :D 

Siz boş zamanlarınızı nasıl değerlendirmeyi seviyorsunuz, varsa CozyWeekend aktivitesi önerileriniz, alırım :)

kendinize iyi bakın!

#CozyWeekend serimi yazmaya başladıktan sonra cuma günlerini daha bir sevmeye başladım. Bir de önerdiğim filmler izlenip beğenildiğinde nasıl mutlu oluyorum anlatamam. Bu hafta yine izlerken içinizi sıcacık yapacak aile, dostluk ve ikili ilişkilerin çok güzel işlendiğini düşündüğüm 3 film önerisi ile geldim.

Before We Go; Serinin ilk yazısında Before Üçlemesinden bahsederken önceden tanışmayan iki insanın kısıtlı bir zamanda birbirlerini tanıma hikayesini ne kadar tatlı ve doğal bulduğumdan bahsetmiştim. Before We Go da tıpkı Before üçlemesi gibi bu tür bir hikayeyi ana konu alan tatlı bir film. 

Baş rollerinde Chris Evans ve Alice Eve'in yer aldığı film tren istasyonunda başlıyor. Çantasını ve tüm parasını çaldırdığı için ne yapacağını ve nereye gideceğini bilmeyen Brooke'un yolu istasyonda trompet çalan Nick ile kesişiyor.  Ardından ise birbirini tanıyan iki insanın beraber geçirdikleri  bir geceye ve yaşama ve ilişkilere dair kurdukları çok güzel diyaloglara şahit oluyoruz. Before Üçlemesini severek izlediyseniz bu filmi de gönül rahatlığı ile önerebilirim.

Chris Evans'ı hep çok severdim ancak bu filmde kendisine sevgim kat kat arttı. Tüm doğallığı ve muhteşem gülümsemesiyle beni bir kez daha kendine hayran bıraktı.

Wonder; Geçtiğimiz yılın en çok satan kitapları arasında yer alan Mucize'yi okuma fırsatı bulamamıştım ancak aynı isimli uyarlama bir filminin olduğunu görünce heyecanla filmi edinerek izlemek istedim. 

Film, Auggie isimli minik ana karakterin kendinden kısaca bahsetmesi ile başlıyor. Auggie, doğuştan bir deri deformasyonuna sahip, bu sebeple orta okula başlamakta da oldukça çekingen tatlı mı tatlı oldukça da zeki bir minik. Bu zamana kadar evde özel dersler ile eğitim görmüş ancak ailesinin de kararı ile diğer çocuklar ile bir arada olabilmesi için örgün bir okula gitmesi uygun görülüyor. 

Küçücük ve dünyayı henüz tanımaya başlayan bir çocuğun gözünden, insanların farklılıklara olan bakış açısı ve bunun doğurduğu sonuçları görebildiğimiz filmde hoşuma giden bir diğer şey de yan karakterlerin de öykülerine değinmeleri oldu. Kimin neyi, neden yaptığını, sebep-sonuç ilişkisini çok güzel işlemiş olan sıcacık bir aile filmi bu. Gözlerim dolu dolu izledim.

The Fundamentals Of Caring; Yine çok satan aynı isimli kitaptan uyarlanmış bir film. "Kayıp Şeylerin Bakım Kılavuzu" olarak dilimize uyarlanmış. Ben önce kitabı okumuş ve çok beğenmiştim. Hatta geçtiğimiz aylarda bir favoriler yazımda da bahsetmiştim. Kitabı keyifle okuyunca filmini de izlemek istedim ve en az kitap kadar keyifli bir film çektiklerini söyleyebilirim.

Film, geçmişinde bir takım problemler yaşadığı için hayatı düşüşe geçen Ben'in bir bakıcılık kursunda eğitim alması ile hikayesini işlemeye başlıyor. Ben'in paraya ve hayatının iplerini tekrar eline almaya ihtiyacı var. Bakıcılığını yapacağı Trevor ile de yolları bu şekilde kesişiyor. Fiziksel birtakım engele sahip ve tekerlekli sandalye ile hareket edebilen Trevor'ın tekdüze bir yaşamı ancak yapmak ve görmek istediği çok fazla şey var, bu zamana kadar hiçbirine fırsatı ve cesareti olmamış. Ben'in de cesaretlendirmesi ile bir maceraya çıkıyorlar ve karakterleri daha iyi tanıyabileceğimiz yol filmimizin asıl konusu da bu şekilde başlıyor. Yolda bazı yan karakterlerle de tanışıyoruz ki kendileri hikayeye oldukça tatlı katkılarda bulunuyorlar.

Karakter ve yol filmlerini sevenlerin çok seveceğini düşündüğüm bir film, hatta mümkünse kitabını da okumanızı önerebilirim.

Bittiğinde midede bir sıcaklık ve yüzde gülümseme bırakan bu tür filmlere "İç Isıtan" demeyi çok uygun buluyorum ben. İzlerken de çok keyif alıyorum.

Aralarından izlediğini film var mıydı, izlediyseniz nasıl buldunuz? Sizlerin de "İç Isıtan" film önerileriniz varsa izlemeyi çok isterim. Sevgiler!

"Bir film izledim hayatım değişti" klişesine hiç inanmasam da izlediğim filmlerden sonra eğer çok etkilendiysem belli bir süre o filmi aklımdan çıkaramıyorum. En sevdiğim filmler listeme de genelde böyle filmler ekleniyor. Bu gibi filmleri izlemeyi çok sevsem de bazen haftanın yorgunluğunu unutturacak, yalnızca keyifli zaman geçirmeme yardımcı olup bittiğinde yüzümde bir gülümseme bırakacak filmler aramıyor değilim. Bir önceki yazımda da bahsettiğim gibi hafta sonları battaniye altına çekilip bir fincan kahve eşliğinde bu gibi filmleri izlemekten çok keyif alıyorum. Şehrin yorgunluğu ve stresinden iki saat kadar olsa da uzaklaştıran bu tür filmler benim kaçış noktam. 

Begin Again; Müzik ve bol bol New York sokakları ile dolu sıcacık bir film. Baş rollerinde favori kadın oyuncularımdan biri olan Keira Knightley ve The Avengers'ın Hulk'ı Mark Ruffalo oynuyor.

Keira'nın canlandırdığı Gretta karakteri, bir süre önce sevgilisinden ayrılmış kendi halinde bir söz yazarı. Bir gece tüm bunaltısı ile gittiği bir mekanda arkadaşının da gazına gelerek kendi yazdığı sözlerden oluşan şarkısını söylüyor ve tam bu sırada ikinci ana karakterimiz olan Dan'in dikkatini çekiyor.
Dan, başarılı geçmişi olan ancak bu başarısını istikrarla devam ettirememiş bir müzik prodüktörü. İşinden çıkarılmak zorunda kalmış, ailevi sorunları var ve eski mutlu günlerine tekrar dönmenin yollarını arıyor. Gretta'nın performansından çok etkilenince, geçmiş günlerini ve başarısını da tekrar elde edebilmek için kendisine bir albüm teklifi ile gidiyor. Ancak ne stüdyoları, ne finansal kaynakları var. Hikaye de böyle başlıyor zaten, birbirlerini tanıdıkça sıcacık bir arkadaşlığa adım atan iki yabancıyı, New York sokaklarını izleyebiliyor ve çok güzel müzikler dinleyebiliyoruz bu filmde. Sloganı da çok güzel; "Can a Song Save Your Life?"




Why Him; Bu filmi geçtiğimiz günlerde izledim, hatta bir önceki favoriler postuma da dahil etmiştim, bu yazımda biraz daha detaylıca bahsetmek istedim.

Başrollerinde Bryan Cranston, James Franco ve Zoey Deutch'ın yer aldığı film aslında klasik bir baba-kız ve sonradan dahil olan erkek arkadaş temasına sahip ancak çok da eğlenceli. Zoey Deutch'un canlandırdığı Stephanie, bir gün yeni erkek arkadaşı ile tanışmaları için ailesini Yılbaşı'nda erkek arkadaşı ile yaşadığı evlerine davet ediyor. Küçük kızlarının erkek arkadaşı ile tanışma heyecanı ile yola çıkan aile henüz evin bahçesine girdiğinde bile bir tuhaflık olduğunu anlayabiliyor. Her şeyi en aşırı haliyle yaşayan, Laird'e ve tuhaf yaşantısına alışmaları tabii biraz zor oluyor biz de bu sırada yaşadıkları olayları en absürd halleri ile izliyoruz. Biraz cürretkar sahneleri ve diyalogları olan bir film bu, bu yüzden aile ile izlemek için pek uygun olmayacaktır. Kiss grubunu sevenleri ise filmin sonunda küçük bir sürpriz bekliyor..


İtiraf etmem gereken bir şey var; ne kadar büyürsem büyüyeyim baş rollerinde ergenlerin oynadığı ilk aşk-ilk dostluk-hayata atılma temalı gençlik filmlerini her zaman çok seveceğim. Bu film de tam anlamıyla bir ergen filmi aslında. Oldukça uzun süre YouTube'u reklamları ile işgal etti. Kayıtsız kalamayarak ben de izledim tabii ki sonunda.
To The All Boys I Loved Before;  16 yaşındaki Lara Jean, hoşlandığı tüm erkeklere mektup yazıp  bu mektupları göndermeden gizli kutusunda saklayan, daha önce sevgilisi olmamış, okulunda, dersinde kendi halinde bir kızcağız ancak küçük bir sırrı var; bir dönem ablasının erkek arkadaşından da hoşlanmış ve haliyle ona dair de bir mektubu var.
Bir gün bilinmeyen bir sebeple yazdığı tüm mektuplar alıcısına ulaşıyor ve filmimiz de böyle başlıyor aslında. Ablasının sevgilisinin kendisinden hala hoşlanmadığını düşünmesi için geçmişte mektup yazdığı farklı bir çocukla bir "sevgililik" oyunu oynamaya başlıyorlar. Biz de aşırı tatlı sevgililik oyunlarını izliyor ve gülümsüyoruz. Bu arada aile, arkadaşlık, sevgi bağlarına dair değinilen ufak, minik detaylara da sahip bu film. Gülümsetirken ufaktan düşündürmeyi de ihmal etmiyor.

Benim bu filme dair en sevdiğim detay baş rolünde bir asyalı karakterin oynaması oldu. amerikan gençlik filmlerinde çok rastlanan bir olay değil bu. Oyuncu da çok tatlı, aslında tüm oyuncular çok tatlı, özellikle baş roldeki çocuğun oyunculuğuna ve sevimliliğine hayran kaldım ilerleyen zamanlarda çok daha başarılı projelerde göreceğiz bence kendisini. Güzel, keyifle izlenecek bir gençlik filmi. O zamanların nasıl tatlı olduğunu hatırlatıyor.

Bu filmlerin arasından izlediğiniz filmler oldu mu? Ya da bunun gibi keyifli film önerileriniz var mı?